Το σχολείο μου

Ιστορία

Η αυλή του γυμνασίου
Το 1911, όταν μεταστεγάστηκε το Γυμνάσιο στο νέο κτίριό του, το νότιο τείχος δεν είχε ακόμη κατεδαφιστεί. Από τα παράθυρα των αιθουσών και σε μικρή απόσταση οι μαθητές αντίκριζαν το τείχος, ενώ πίσω από το τείχος υπήρχε η τάφρος, στην οποία υπήρχε ανοικτός υπόνομος και λαχανόκηπος. Μικρό γήπεδο 70μ. μήκους και 19μ. πλάτους υπήρχε μεταξύ του διδακτηρίου και του τείχους που ανήκε στο Δήμο, ο οποίος το παραχώρησε το 1912 στο Γυμνάσιο για να κάνουν οι μαθητές τη γυμναστική.
Ο περίβολος του Γυμνασίου γρήγορα μεγάλωσε. Η κατεδάφιση του νότιου τείχους και το μπάζωμα της τάφρου δημιούργησε μια τεράστια αυλή, στην οποία αρχικά φυτεύτηκαν δέντρα και περιφράχτηκε με περιβολότοιχο, ανατολικά του οποίου τοποθετήθηκε μια ενετική πύλη, από τα κατεδαφισθέντα τείχη.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής όμως οι Γερμανοί, που επέταξαν το κτίριο για τις ανάγκες του στρατού τους, κατέστρεψαν την πύλη για να εισέρχονται άνετα τα στρατιωτικά αυτοκίνητά τους. Τη δεκαετία του 1960 ο δήμος πήρε ένα μέρος του δυτικού περιβόλου και δημιούργησε την πλατεία Μαρκοπούλου. Το καλοκαίρι του 1971 ο Δήμος Χανίων θέλοντας πάλι να διαπλατύνει την οδό Ελ. Βενιζέλου, περιόρισε πάλι τον περίβολο στη νότια πλευρά του, όπως είχε κάνει και το 1938.
Το 1991 ο δήμος Χανίων με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιούργησε στην αυλή αθλητικούς χώρους: δύο γήπεδα μπάσκετ, δύο γήπεδα βόλεϊ, δύο πινγκ πονγκ, ένα σκάκι, έκανε ένα σκάμμα και χάραξε διαδρομές με ταρτάν, για τις ανάγκες του κλασικού αθλητισμού, τοποθέτησε φωτισμό ειδικά για τα γήπεδα.

Πότε ιδρύθηκε το Γυμνάσιό μας
Η πρώτη δημόσια γυμνασιακή τάξη λειτούργησε επίσημα στα Χανιά το σχολικό έτος 1883-84 και η τμηματική εφορεία Χανίων έπαιρνε για τη συντήρησή της από το δημόσιο ταμείο 15000 γρόσια, ποσό μικρό, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι η μηνιαία αμοιβή ενός καθηγητή γυμνασίου ήταν τότε 1500 γρόσια. Η επιχορήγηση δηλαδή δεν επαρκούσε καλά- καλά ούτε για τους μισθούς ενός καθηγητή.
Η ίδρυση της Α΄ γυμνασιακής τάξης έγινε πραγματικότητα ύστερα από σχετικό ψήφισμα των Χριστιανών βουλευτών της Κρήτης προς το Γεν. Διοικητή Φωτιάδη πασά, ο οποίος έκανε το ψήφισμα αμέσως δεκτό με τα εξής λόγια: «έχοντες υπ’ όψει το άρθρο 28 συνδυαζόμενον προς το 31 του Κανονισμού της Γεν. Συνελεύσεως κηρύττομεν εκτελεστόν το ψήφισμα, γενόμενον εν μερική συνεδριάσει των Χριστιανών μελών της Γεν. Συνελεύσεως κατά την ΙΔ΄ Σύνοδον αυτής».
Στη συνέχεια εξέδωσε το σχετικό διάταγμα με αρ. πρωτ. 667 και αρ. διεκπ. 1082, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Γενικής Διοικήσεως «Κρήτη» στις 2 Ιουνίου 1883. Το διάταγμα έκανε λόγο για μια μόνο γυμνασιακή τάξη, την Α΄ και δεν ανέφερε πουθενά την προοπτική συμπλήρωσης τού γυμνασίου. Αλλά έστω και έτσι επρόκειτο για μια μεγάλη κατάκτηση, για μια καλή αρχή. Η συμπλήρωση του γυμνασίου Χανίων ολοκληρώθηκε το σχολικό έτος 1887-88.

Το μνημείο των πεσόντων σπουδαστών
στον περίβολο του σχολείου μας
Το μαρμάρινο μνημείο, με τη μορφή Αναθηματικής Στήλης, που όλοι βλέπουμε στην αυλή του 1ου Γυμνασίου, φιλοτεχνήθηκε στο μαρμαρογλυφείο Νικητάκη και στήθηκε για να τιμηθούν οι τελειόφοιτοι μαθητές και φοιτητές, πρώην μαθητές του Γυμνασίου Χανίων, που έδωσαν τη ζωή τους για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και της Ηπείρου.
Η ιδέα για το μνημείο ήταν του Εργατικού Κέντρου. Για το σκοπό αυτό έγινε λαϊκός έρανος. Συμπληρωματικός έρανος οργανώθηκε από τη χανιώτικη βενιζελική εφημερίδα «Κήρυξ». Οι πρώτοι καταθέτες ήταν ο ίδιος ο διευθυντής και συντάκτης της εφημερίδας Κυριάκος Κωνστ. Μητσοτάκης με 20 δρχ. και οι αδελφοί Γ. Παπαδάκη, έμποροι, με 25 δρχ.. Ανάμεσα στους καταθέτες ήταν ο Γενικός Διοικητής Κρήτης Κροκιδάς με 100 δρχ., και άλλοι γνωστοί Χανιώτες, όπως ο Χαραλ. Πλουμιδάκης με 25 δρχ., οι αδελφοί Σ. Ναξάκη με 50 δρχ., αλλά και άνθρωποι που κατάθεσαν από το υστέρημά τους, άλλος 5, άλλος 2 δρχ. Ακόμη και οι μαθητές της Γ΄ τάξης του α΄ και του β΄ τμήματος του εξαταξίου Γυμνασίου Χανίων κατάθεσαν 15,20 δρχ. και 7 δρχ., αντίστοιχα. Μέχρι τις 5 Μαΐου 1920 η εφημερίδα συγκέντρωσε επιπλέον το ποσό των 303,20 δρχ.. Το μνημείο στήθηκε την ίδια χρονιά.


Οι καθηγητές μου

Μαραγκάκη Ειρήνη-Θρησκευτικά

Κουρουμπλής Δημητριός-Μαθηματικά

Ανδρεαδάκης Γεώργιος-Βιολογία

Γεωργακάκη Γεωργία-Αρχαία Ελληνική Γλώσσα & Νέα Ελληνική Γλώσσα


Μυλωνάκης Κωνσταντίνος-Γυμαστική

Ψιλλάκη Χριστίνα-Καλλιτεχνικά

Σαραντίδου Βασιλική-Αγγλικά

Σκαλίδη Νίκη-Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας


Αχιλλεία Παπαχιλλέα-Γαλλικά

Γαυγιωτάκη Μαρία-Οδύσσεια & Ηρόδοτο


Αναστασιάδου/Ζέρβα Βασιλική-Οικιακή Οικονομία

Δαυράδος Μηχαήλ-Γεωγραφία

Μπαντιά Αικατερίνη-Ιστορία

Γαλάνης Ιωάννης-Πληροφορική


Καλογεράκη Βασιλική-Μουσική


Ζουριδάκης Ιωάνης-Τεχνολογία

Σχολικές Εκδηλώσεις

Ισπανός αρχαιολόγος στο 1ο Γυμνάσιο
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την Πέμπτη 18 Μαΐου 2006 οι μαθητές του Γ1 παρακολούθησαν την παρουσίαση νεαρού Ισπανού αρχαιολόγου, μεταπτυχιακού φοιτητή, για την μινωική Κρήτη. Επρόκειτο για ένα μάθημα που έγινε με PowerPoint μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή και βιντεοπροβολέα. Ο Ισπανός αρχαιολόγος Dario Tobes, που συνοδευόταν από δύο φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης, έκανε την παρουσίασή του στα Αγγλικά στη διάρκεια του μαθήματος των Αγγλικών.
Εφαρμόστηκε με τον τρόπο αυτό η διαθεματικότητα. Γιατί αφ’ ενός ήταν για τους μαθητές μια θαυμάσια ευκαιρία εξάσκησης της γλώσσας, αφ’ ετέρου οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να προσεγγίσουν με εποπτικό τρόπο τον πολιτισμό της μινωικής Κρήτης. Η παρουσία της καθηγήτριας των Αγγλικών κ. Καλλέργη συνέβαλε ουσιαστικά στην πρόσληψη και στο σχολιασμό του θέματος.
Ο Ισπανός δώρισε το CD-ROM με όλη την παρουσίαση σε όσους μαθητές ενδιαφέρονταν. Τέτοιες ευκαιρίες είναι εποικοδομητικές για τους μαθητές και δίνουν ευρωπαïκή διάσταση στην εκπαίδευση.

Γιορτή 25ης Μαρτίου 2005

Πετυχημένη ήταν η γιορτή της 25ης Μαρτίου που έγινε στο σχολείο την παραμονή. Μαθητές και μαθήτριες είχαν προετοιμάσει με πολύ όρεξη δύο σκετσάκια που έφεραν πιο κοντά μας τα πρόσωπα της Φιλικής Εταιρείας και την ηρωική Μπουμπουλίνα.
Οι καθηγήτριες Αργυρώ Χρυσουλάκη και Μαίρη Ροβιθάκη καθοδήγησαν με τον κατάλληλο τρόπο τη θεατρική ομάδα και το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό. Όλα τα παιδιά πήραν στα σοβαρά την προετοιμασία της σχολικής γιορτής, δούλεψαν με κέφι και απέδωσαν με ζωντάνια τους ρόλους τους.
Οι ενδυματολογικές επιλογές έπειθαν και μας μετέφεραν στην εποχή εκείνων των γεγονότων. Το σπουδαιότερο ήταν ότι την προετοιμασία τους εργάστηκαν όλοι ομαδικά. Τα ίδια τα παιδιά κατασκεύασαν μερικά από τα αντικείμενα που χρειάστηκαν.
Το αρμόνιο που χειριζόταν η καθηγήτρια της Μουσικής κ. Βάσω Καλογεράκη δημιουργούσε το κατάλληλο ηχητικό κλίμα (καμπάνες, ήχοι μάχης). Αλλά και τα τραγούδια που τραγούδησε η χορωδία με τα οργανάκια, το ακορντεόν της καθηγήτριας και τα χορευτικά της Θεανώς Σγουράκη, του Περικλή Κουκλάκη, του Γ. Μπάμπουρα και του Διονύση Καρυμπίδη έδωσαν ένα τόνο ενθουσιασμού στη γιορτή.
Τέτοιες γιορτές που ξεφεύγουν από τους καθιερωμένους πανηγυρικούς και τα επαναλαμβανόμενα συνήθη ποιήματα, λειτουργούν εποικοδομητικά, διότι κρατούν το ενδιαφέρον των μαθητών ζωντανό και συμβάλλουν στη δημιουργία πνεύματος συνεργασίας ανάμεσα σ' εκείνους που αναλαμβάνουν την οργάνωση μιας σχολικής γιορτής, καθηγητές και μαθητές.